Dunkin Zwolle

Ik ben weer op tocht geweest naar de volgens dunkin locatie. Normaal zou ik hier alleen een instagram post van maken, maar omdat dit een wat meer bewogen tocht was, en omdat dit mijn blog is en ik daarmee mag doen wat ik wil, maak ik er ook een keer een blog van.

Voor de langste tijd heb ik last gehad van de 12 o’clock-curse. Dat houdt in dat als ik plannen heb om te gaan motorrijden, er gebeurd altijd wel iets dat er voor zorgt dat ik niet eerder vertrek dan 12 uur. De ene keer raak ik simpelweg afgeleid, maar de andere keer kom ik er achter dat er iets vreemds aan de motor is wat ik dan moet fixxen, of ik wil nog even snel wat boodschappen doen wat dan uitloopt in een takenlijst van een paar uur.

Vandaag kwam ik er na ontbijt achter dat ik Renée achter zou laten zonder ontbijt in huis, dus raakte ik afgeleid door het bakken van banana pancakes. MAAR met trots kan ik zeggen dat ik de vloek heb verslagen, en ben ik vertrokken om… half 12.

Mijn gekozen koets van de dag was natuurlijk de Harley. De hele rede dat ik hier aan ben begonnen is om eindbestemmingen te hebben voor het motor rijden. (ik heb een eindbestemming nodig, als ik die niet heb blijft ik rondjes rijden).

Na de tank nog even vol te gooien ben ik vertrokken richting zwolle. Om niet 4 uur onderweg te zijn naar Zwolle ben ik niet zoals gewoonlijk vanaf dordrecht binnendoor gereden. Ik besloot om eerst nog een stuk over de snelweg te pakken, en wel te zien waar ik er vanaf zou draaien.

Rond Bergakker kwamen de twee gele bogen in zicht. Ik besloot een cappucino bij de McDonalds te pakken (een MCuccino?), en vanaf daar de route uit te stippelen. De zwarte koffie bij de Mc is wel okee, maar de cappuccino is een 6je.

Dat ik alsnog niet heel erg over mijn route na had gedacht bleek maar waar uit het feit dat ik verrast was dat ik veluwe binnen reed. De overgang van kaarsrechte N-wegen en slappe dorpen naar bochtjes, en boerderijen was vrij plotseling. Wat me dan wel opviel is dat er zelf is een bosrijke omgeving als de veluwe vrij weinig plekken zijn waar je wild kan toileteren zonder vol in het zicht te staan. Dit leidde er uiteindelijk toe dat ik eindigde bij restaurant Vossenberg. Een restaurant waar ik een paar jaar terug een drankje heb gedaan toen ik met collega’s van Krohne ging motor rijden. Ook dit had ik dus niet geplanned, ik reed er met toeval langs.

De rest van de reis verliep vrij probleemloos. Ik reed in Vaasen nog langs een tof kasteel. Ik heb er geen foto van, want ik wilde even door rijden, maar ik heb het later opgezocht (https://www.glk.nl/cannenburch/kasteel-cannenburch).

Ik snap verder waarom mensen zo graag motor rijden op de veluwe, maar daarbuiten stopte het groen ook niet. Ik heb geen idee wanneer ik de veluwe uit ben gereden en Zwolle precies in ben gereden. Als een buitenstaander me zou vertellen dat ik naast station Zwolle uit een partij bosjes op kwam doemen en mijn motor parkeerde zou ik dat niet eens zo gek vinden, want zo voelt het achteraf ook een beetje.

Als met al kan ik dus zeggen dat de rest van de reis prima verliep…. tot aan de laatste kilometers. Ik heb een tank van 12 liter, en daar zou ik het rond de 170km moeten redden. Toen ik voor vertrek de route controleerde zou het 167km zijn, maar ik heb hier en daar een straatje verkeerd gepakt en de route veranderd. Ben ik direct gaan tanken toen ik mijn benzinekraan naar reserve moest zetten? Nee natuurlijk niet! mijn blik was gericht op donuts, dus die dunkin had prioriteit!

Toen ik achteraf uiteindelijk kon tanken heb ik er 11,4 liter in gegooid. Ik had dus nog pakembeet 8 kilometer kunnen hebben voordat ik stil had gestaan. Niet het spannendste moment dus. Wat wel spannend was was dat ik op het moment dat ik weg reed bij het station nog een bord spotte waar op stond dat fietsen die voor het station worden geparkeerd verwijderd worden. Als ik dus lang voor het station had gestaan had ik dus misschien op een andere manier thuis moeten komen. Scheelt dan wel dat de trein in de buurt zou zijn.

Ik zal jullie verder niet vervelen met de terugreis. Die bestond uit 2 stops en het luisteren van wat podcasts. De donuts staan op het moment van schrijven nog op Renée en mij te wachten, en ook Zwolle kan ik van lijst af strepen.

Dunkin Station Zwolle