All American Day Uithoorn
In een van de vele whatsappgroepen met compleet vreemde mensen waar ik in zit ontving ik op een gegeven moment een (helaas AI-gegenereerde) poster voor een evenement genaamd “All American day”. Een dag waarop, je raad het al, mensen met amerikaanse voertuigen verzamelen om trots hun klassieker te tonen en hun respect te tonen aan het land dat momenteel de ongemakkelijke dronken oom op de jaarlijkse famillie-bijeenkomst is. Ik zette 26 juli in mijn agenda om die dag met de Harley die kant op de te gaan zodat ik mijn innerlijke kind even tevreden kon stellen door een middagje naar glimmende auto’s te wijzen.
Dat het mijn eerste All American day was bleek uit het feit dat ik verwachte binnen te stappen in een figuurlijke piswedstrijd tussen mannen die elkaar Dodge Ram stonden te meten terwijl ze ruzie zochten over wie meer last heeft van “de woke”. Het was niks van dat eigenlijk. Het waren gewoon mensen die oldtimers en youngtimers naast elkaar op een grasveld hadden geparkeerd, en rondjes liepen kletsend over waarom die ene set wieldoppen ook wel goed zou staan op hun El Camino. Een bandje zorgde ondertussen voor wat rock&roll en bluesrock, en het was eigenlijk gewoon verassend nice!
Natuurlijk heb ik er niet alleen cola’tjes gedronken en ijsjes gegeten, maar ik heb er ook deel genomen aan de meute rondtrekkend publiek, wijzend en verwonderend. Ik heb mezelf er meerdere keren op betrapt dat ik voor een auto stond terwijl ik “jooo, dat is siiick” onder mijn adem fluisterde.
Auto’s die ik trof
Ik weet niet alles dat ik heb getroffen, en nu ik mijn foto’s doorkijk heb ik ook niet van alles dat ik heb gezien een foto. Mocht je willen weten wat er allemaal nog meer aan te treffen is dan zul je volgend jaar maar mee moeten.
Zoals je ziet stonden er veel verschillende dingen van veel verschillende periodes. Ook was er een soort kliekje aanwezig van mensen die pt-cruisers rijden, die zatten op campingstoeltjes in een soort kringetje bij hun auto’s. Toen ik er éénmaal langs liep viel iets me op op het dashboard van bovenstaande PT…
Toen ik er een foto van maakte, om aan Renée door te sturen zodat we samen af kunnen vragen waarom de KLM een jaarlijkse prijs heeft voor de beste PT-cruiser eigenaar van Nederland, betrapte Gilbert Dordregter himself me en heb ik een smoes verteld dat het was omdat zijn naar dordregt bevat en ik uit Dordrecht kom. Als je dit leest, Sorry Gilbert, ik snap gewoon niet waarom een internationale vliegmaatschappij een prijs heeft voor de beste bestuurder van een vrij niche automodel.
Natuurlijk heb ik niet alleen auto’s gespot, maar ook wat motoren. Ik had zelf ook op het veld kunnen staan, ware het niet dat ik gewoonweg niet door had dat het zo simpel was als… het veld op rijden en tussen de motoren parkeren.
Ik ben een sucker als het gaat om gesloten schijf velgen. Het simplistische ontwerp trekt me gewoon. Dus om te zien dat iemand Harley Fat Boy velgen onder hun hardtail chopper had zitten vond ik heel vet. Ik lees veel verhalen over dat schijfwielen als een soort zeil functioneren in zijwind, maar then again, een chopper rijdt je niet omdat het zo makkelijk is.
Felle kleuren horen op een chopper naar mijn mening. As a matter of fact, iedere motor hoort EEN kleur te hebben en zwart is geen kleur. De uitzondering die die regel bevestigd is een motor die deels zwart heeft maar een fel gekleurd frame heeft. Het frame komt zo een stuk meer naar buiten, en de rest komt er “slanker” uit (bij gebrek aan een betere term). Heel Sick.
Dit was op een bepaald moment een heritage classic denk ik, maar twee aanpassingen vielen me op de dag zelf op. Het kuryakyn hypercharger lucht”filter” (wat niet heel veel zal filteren vermoedt ik), want in mijn hoofd PEAK jaren 00 customising is. Als ik dat filter zie denk ik gelijk aan de periode dat ik in mijn pre-tiener-jaren zaterdagochtend op tv naar mannen met snorren motorblokken naar elkaars hoofd zag tyfen terwijl er op de achtergrond Harleys werden gebouwd (If You Know You Know). De gesneden wielen voegen alleen maar toe aan de vibe, en ik denk dat als je dit thema verder zou dragen dat je een hele vette en unieke heritage classic zou kunnen bouwen.
Het is geen harley, maar dat is ook waarom hij op viel. Het mag dan geen amerikaanse motor zijn, maar het stijltje van de amerikaanse custom is wel over gedragen. Soms moet je bij jezelf denken “fuck it, ik hoor er niet bij, maar ik hoor er bij”. En hij is geel, een van de beste kleuren voor een motor IMO.
Dat waren wel een beetje de meest opvallende dingen, maar zoals ik zei stonden er nog heel veel andere vette dingen. Het was een dag waarop ik vaak heb gedacht “als ik nou het geld en de ruimte had…”.
Op de terugweg ben ik ook nog even langs de dunkin in hoofddorp gereden, want wat is nou een betere manier om American Day af te sluiten dan Donuts?