Lachworkshop

Dit begon allemaal toen we tijdens een werktrip van Renée in Amsterdam besloten om langs te gaan bij Body Worlds. Daar ga je Verdeeld over verschillende verdiepingen langs, om door middel van opgezette menselijke lichamen (ja, echt) te leren over het lichaam. Eenmaal bij de Longen aangekomen stond er een video aan over het begrip lach-therapie. De video toonde een groep mensen die schaterlachend in een kring stonden. Wij moesten er ook van lachen, maakten onze opmerkingen, en gingen door. Tussendoor maakte ik een notitie op mijn telefoon.

Vandaag, als sporen van de kerstcadeau’s van 2025 zijn Renée en ik naar een lachworkshop geweest in buurthuis de drie krone in Utrecht. Ieder kwartaal organiseren twee dames een cursus lachyoga, en daar kon je je voor een paar schamele euro’s bij aansluiten. Zonder verwachtingen stapten we naar binnen in het lege en hoog opgestookte buurthuis.

De volgende anderhalf uur waren gevuld met opdrachten die je doen twijfelen of er niet iets in de thee zit die je bij ontvangst krijgt. Wat verassend was was dat de lachyoga gepaard ging met veel springen en dansen. Ik had van tevoren niet gedacht dat lachen zo vermoeiend zou zijn. Mijn buurvrouw merkte tijdens het plukken van haar denkbeeldige bloem al op dat haar bloem naar zweet rook.

Voor een van de oefeningen zaten we in een kring, en moest één ieder een dier uitbeelden met een lach. Dit was het moment dat ik er achter kwam dat:
a- Het geluid van een kookaburra niet zo makkelijk is om na te doen, al helemaal niet als je half moet lachen.
b- De kookaburra helemaal niet zo’n bekend en voor de hand liggend dier is als ik dacht.

Op een zeker moment toen we allemaal door elkaar liepen, en in koor “ja”, “nee”, “hi hi”, en “ha ha” riepen voelde het wel wat vreemd, en tijdens het uitkramen van het mantra voelt het helemaal alsof je in ‘s werelds vrolijkste sekte terecht gekomen bent. De oudere vrouw die uit nieuwgierigheid, na wat turen, naar binnen kwam gelopen om begroet te worden met “ik ben geweldig, jij bent geweldig, wij zijn geweldig” zal niet anders gedacht hebben.

Nu zijn we weer thuis, veilig voor een iets minder boze buitenwereld. Ik heb me wel vermaakt. Één ding is zeker: we konden er naderhand gelukkig allemaal wel om lachen.