Riders fest 2026

Ieder jaar is er in Rosmalen een festival genaamd Riders fest. Riders fest in een festival in Rosmalen dat helemaal om motoren draait, en de lifestyle daaromheen? Ik weet nooit zo goed wat de term “lifestyle” betekend als het om motoren gaat. Betekend dat dat je tattoos van je favoriete merk moet hebben, en je moet hullen in kleding met hun logos? Betekend lifestyle dat je alles in je leven moet laten draaien om motor rijden, tot op het punt dat je de bank uit je woonkamer weg trekt, en er motoren parkeert omdat je geen andere zitplek in je leven nodig hebt dan een zadel?

(dit nam heel snel een onverwachte wending)

Nu vraag je je misschien af “maar Erik, waarom zou je dan niet gewoon naar de Motorbeurs gaan? Dat is toch hetzelfde?”. Mijn antwoord daarop is 1- mijn naam is met een C, en 2- Niet echt, er zijn een aantal verschillen die het naar mijn mening een beter festival maken.

• Het is buiten, en in een tijd dat het meestal best goed weer goed is, dus je vangt een beetje Zon, en het voelt gewoon wat minder stoffig.

• Met demonstraties en stuntshow, en een musicaal programma voelt het gewoon wat minder als een festival waar je een kaartje voor koopt om vervolgens alleen komt om dingen te kopen.

• Er zijn niet heel veel stands van fabrikanten puur om hun nieuwe motoren te showen. Het is minder “kijk, Dit zijn motoren die wij volgend jaar uit gaan brengen”. De nieuwe motoren die er zijn staan namelijk buiten opgesteld om daadwerkelijk proef te rijden. En dat brengt me op mijn volgende punt…

• Het proefrijden is ECHT proefrijden. Mijn grootste euvel met de motorbeurs is dat je tegenwoordig 1 motor mag rijden, en het parkour dat je mag rijden zijn wat pionnen verspreid over ongeveer een halve straat. Het proefrijden op ridersfest is een rondje van 20 minuten met een hele stoet van mensen, begeleidt door mensen die de route goed kennen.

Ik kon de originele demoroute niet terug vinden, maar op 7 minuten rijden van Autotron zit kamelenmelkerij Smits. Doe met die info wat je wilt.

Ik kwam er dit jaar wat laat aan, dus ik heb best veel van het programma moeten missen, maar gelukkig heb ik nog wel wat kunnen krijgen. De bandjes speelden nog wat typische dad-rock, en de onthulling van de custom prijswinnaars heb ik nog mee kunnen krijgen. Er zijn wel nog wat weinig deelnemers aan de custom wedstrijd. Ik hoop dat dat er de komende jaren meer mogen worden.

Anyway, terug naar het onderwerp van demo-rides. Dit jaar was het wat anders dan de vorige jaren. Vorig jaren wat het een beetje een wild westen. Je liep naar de demohal toe, ging naar een fabrikant, wees een motor aan die je wilde proberen, en als die beschikbaar schreef was schreef je je in en kon je opstappen. Dit jaar kreeg je een bandje met 3 bolletjes, en als je een rit had gereserveerd werd er een bolletje ingekleurd. Met drie volle bolletjes ben je klaar met demorijden… officieel dan.

Honda CUVe

Om maar gelijk met een bekentenis te starten, ik was eigenlijk niet van plan deze te proefrijden, ik was het bestaan hiervan compleet vergeten. Ik wilde eigenlijk de Honda monkey proefrijden, maar gek genoeg was die heel erg populair. Toen zag ik deze eenzaam aan het eind van de rij staan. Omdat ik eigenlijk drie andere motoren wilde rijden trok ik mijn stoute schoenen aan, en vroeg ik aan de honda-medewerker of ik niet op dit ding mocht proefrijden zonder dat het me een bolletje zou kosten.

Schijnbaar was ik de enige in de hele dag die er naar had gevraagd, en ik mocht, zonder hesje maar liefst, op het zadel springen. Met 46km aan accu moest het me wel lukken om een rondje te maken. Ik zette de scooter zonder medeweten van de medewerkers in sportstand en haastte me naar de rest van de groep.

Het was bijpoten. Ik heb het grootste gedeelte van de tijd aan het volgas (of volstroom, I guess) gehangen om de rest bij te blijven wat me in het begon aardig lukte, maar aan het eind van de rij schoot iedereen me voorbij. Ik dacht nog “ah ik snap het wel, iedereen wil een beetje gas kunnen geven…” tot de begeleider aan het eind van de stoet me voorbij schoot. Nu liep ik dus de kans dat ik de stoet kwijt zou raken, en IK ken de route NIET. Mijn afstand tot de groep werd steeds groter en groter, en het had niet veel gescheeld of ze waren uit het zicht verdwenen. Eenmaal terug bij het terrein werd ik tegen gehouden door de begeleider die me naar de parkeerplaats wees. “jij moet daar zijn, dit is voor de demorit”

En dat was het moment dat ik er achter kwam waarom je een hesje aan moet bij het demorijden.

BMW R18 Roctane

Laat het maar over aan de Duitsers en hun efficientie om het opstartproces zo lang te maken dat ik bijna te laat was voor mijn volgende ronde. Iedereen kwam terug van de vorige rit, moest zijn sleutel inleveren, waarna de nieuwe groep zijn sleutel op kon halen en ruil voor hun rijbewijs. Vervolgens mocht iedereen opstappen… en mocht iedereen weer afstappen om een uitleg te krijgen over hoe alles te werk gaat… wat niet anders was dan bij iedere andere demorit. Vervolgens werd iedereen op zijn beurt aangewezen, en gesignaleerd dat ze mochten vertrekken. Mocht er bij een godswonder iemand van BMW meelezen: dit hele proces kan veel sneller, die uitleg kan korter. Geef mensen de sleutel, wens ze een fijne rit, en laat ze bij de groep aansluiten.

Dan de motor. Ik weet niet of je bekend ben met de R18 lijn, maar het is bassically wat je zou krijgen als bmw een harley zou bouwen. Weetjewat, laat die “als” maar vallen, de bmw roctane is gewoon een duitse HD road king met een boxer-motor. Dat houdt in dat dit een echte colossus is. Het overeind hijsen van deze fiets gaat gepaard met een diepe “UUugh!”, en bij het starten geven de 900CC zuigers een slinger aan het ding dat je duidelijk voelt…

Maar als je eenmaal onderweg bent smelt dat allemaal weg! Ik dacht dat dit een echte worstelpartij zou worden, maar als er eenmaal beweging in het gewicht zit dat valt het allemaal zo de bocht om. Compleet onverwachts, maar dit was de tofste motor die ik dit jaar heb geprobeerd!

HD lowrider ST

Ik hoor je denken “Eric, waar is de foto van de lowrider ST” en dat zeg ik: Ja, dankzij de “efficientie” van BMW had ik deze rit dus bijna gemist en had ik gewoonweg geen tijd om even snel een foto te nemen. Ik stapte om 5 over 5 van de BMW Roctane af, en om 5 uur had ik me moeten melden bij de kraam van Harley. Ik werd begroet door een man die op het eerste gezicht chagrijnig was, en eigenlijk op het tweede en derde gezicht ook, MAAR hij kreeg het wel voor elkaar om me nog even snel op de motor te krijgen. Niet zonder gemopper overigens, een directe quote: “Ik lijk je moeder wel dat ik je moet helpen met aankleden”. Die hesjes komen nou eenmaal niet zo makkelijk om je lichaam heen als je je helm op hebt en je je haast. Gelukkig kon ik er om lachen.

Wat me opviel is dat ik deze motor vorig jaar ook heb gereden, maar dit jaar reed hij veel beter! Ik denk dat het is omdat ik vorig jaar nog een motor heb gereden die hoog in de toeren zat, en dit jaar stapte ik van de ene op de andere cruiser. Ik zal dus heel anders hebben gereden.

Het reed leuk, vlotter dan ik had verwacht, maar het sturen is even wennen. Bochten gingen net wat moeizamer dan gehoopt.

We meet again Monkey.

Uiteindelijk is BMW de enige geweest die een bolletje heeft gekleurd, als ik nog tijd had gehad had ik dus nog twee motoren kunnen kiezen. Helaas was de dag al voorbij, en moest ik na het proefrijden dan ook gelijk het terrein af. Ik heb me kostelijk vermaakt met de proefritten, en ik heb nog een goedkope snack kunnen scoren omdat de kramen nog wat over hadden rond sluitingstijd.

Volgend jaar doe ik het rustig over, maar dan hoop ik er eerder te zijn, en denk ik wel twee keer na over het omdoen van de neon hesjes.