Mijn harley is ondertussen al 27 jaar oud, en voertuigen die zo oud zijn komen nog met een magisch apparaat genaamd een “carburateur”, en terwijl de motor nog op warmt na het starten moet die carburateur een andere hoeveelheid benzine naar binnen trekken. Daar heb je een mechanisch hendeltje voor genaamd de “choke”, en die zit op mijn harley op een vrij onhandige plek.
Meestal is de motor warm op het moment dat ik bij het eerste stoplicht ben, en dat is het moment dat de choke weer ingedrukt mag worden, maar die choke zit links. Mijn linkerhand gebruik ik dan meestal voor de koppeling, dus dan moet ik met mijn rechterhand over de tank heen reiken, en de choke op de tast zoeken. Wat er meestal toe leidt dat ik aan het kloten ben als het licht op groen springt.
Tijd om dat eens op te lossen, en de choke naar de rechter kant te verplaatsen. Ik heb een tijd geleden een beugeltje gevonden waar je de choke mee aan de carburateur kan monteren, dat pastte alleen niet met de leiding die nodig is voor de ontluchting van mijn cilinders.
Dit is waar ik mee begon.
De bovenliggende leiding moest dus weg. Gelukkig vond ik een setje van de motorcycle storehouse bestaande uit nieuwe rubberen leidingen, en een carburateur montage beugel. Deze beugel heb ik in het verleden zelf al een keer gemaakt, nadat ik stil stond in flevoland met een carburateur die uit zijn rubber was geploft.
Die dag leerde ik dat zo’n beugel misschien best wel nodig is, en dat ik maar gereedschapsetje samen moest gaan stellen.
zelf gebeunde beugel uit plaatstaal.
Zoals je misschien ziet aan hoe niet schoon die beugel is werkt het allemaal prima, maar niet vlekkeloos. De kit die ik kocht kwam met de nodige metalen en kunstof ringen, die er naar mijn idee in een logische wijze op moeten (metalen ring, kunstof ring, leiding, kunststof ring, metalen ring) om er voor te zorgen dat de kunststof dienst doet als een soort pakking.
Dat het er veel netter uit ziet zal ik niet ontkennen, maar ik vond de gare gebeunde beugel wel een leuk knutselwerkje. Maar het zat, dus dat betekende dat ik verder kon. De choke beugel was een van de eerste onderdelen die ik voor de harley kocht, dus die had ik al even liggen. Ik was blij dat ik die eindelijk kon monteren… Met een kleine omweg, want de originele bouten waren net iets te kort om te kunnen herbruiken. Na een tochtje naar de hornbach voor een stel 4×19 en 4×16 boutjes kon ik weer verder, maar niet voor lang.
Na het monteren van het chokebeugeltje merkte ik namelijk dat de chokekabel voor het gat zou lopen waar het leidingwerk moet lopen…
Na even een minuutje te nemen voor een kop koffie en een partijtje balen besloot ik dat ik me niet op mijn kop liet zitten door dit irritante beugeltje. Ik had nog een plaat RVS, een slijptol, en wat vrije uren. Ik had die choke nu al los geschroeft, en die zou NIET terug gaan naar zijn originele plek.
recht het mismaakte beugeltje, links mijn nieuwe versie
Het koste me een slijpschijf, en twee boren voordat ik ontdekte dat je een cobalt boor nodig hebt voor RVS, maar het resultaat mag er zijn, als zeg ik het zelf.
Helaas kwam ik nog een obstakel tegen tijdens het in elkaar zetten en dat is dat mijn intake niet helemaal goed aansloot. Er zaten nog restanten van platen op die ik de vorige rond door geslepen heb. Op youtube (is al dat youtube kijken toch ergens goed voor) heb ik een tip mee gekregen om, wanneer een plaat ergens plat op gelast zit, aan één kant de puntlassen door te slijpen en er met een hamer een bijtel onder te slaan zodat je de rest los kan wrikken.
Vervolgens de boel in de lak gezet, en de boel een dag later in elkaar geschroeft. Het was even wat puzzelen, maar PRESTO! Een hele verbetering als je het mij vraagt.
